بر اساس اسناد به دست آمده از وزارت دفاع آمريكا، مانند سندDocument ١٠٠٥٧٠٧٠ ,January ٨ ,٧٤٩١ ، ثابت شد كه ارتش آمريكا اقدام به بررسى تأثير برخى پرتوها بر روى انسان كرد. در همين سال، سرويس اطّلاعات و امنيت مركزى آمريكا(CIA) مطالعاتى بر روى مادّه مخدّر صنعتى ال. اس. دى.(LSD) انجام داد و افرادى كه اين آزمايش بر روى آنها قرار گرفت و هم نظاميان و هم غيرنظاميان را شامل مى‌شد، از انجام اين آزمايش‌ها بر روى خود هيچ اطّلاعى نداشتند. مادّه ال. اس. دى. موجب بروز اختلال‌هايى در خلق و خوى فرد مى‌شد. مصرف اين مادّه شناخت زمان و مكان را در فرد مختل و او را دچار خوشى بى‌مورد و بى‌دليل، خودستايى، احساس سبكى و بى‌وزنى، هذيان و افسردگى مى‌كرد و اين عوارض چنان شدّت مى‌يافت كه مصرف‌كننده را به خودكشى و آدم‌كشى وامى‌داشت. از ديگر عوارض مصرف ال. اس. دى. بروز توّهم‌هاى بينايى و شنوايى در فرد بود؛ به گونه‌اى كه اشباح خيالى، جاى خاصّى در ذهن فرد باز مى‌كردند.

سال ١٩٥٠ م.

در اين سال، وزارت دفاع آمريكا بمبى اتمى در برخى مناطق آمريكا منفجر كرد تا نتيجه آن را بر روى ساكنان اطراف محدوده انفجار از نظر پزشكى بررسى كند. در همين سال نيروى دريايى آمريكا در يك مانور، به يك ناو اين نيرو دستور داد، بمبى باكتريايى را بر روى شهر «سانفرانسيسكو» شلّيك و منفجر كند تا دستگاه‌هاى ارزيابى مستقر در شهر، نحوه انتشار اين باكترى را ارزيابى كنند. در اثر انفجار اين بمب، شهروندان بسيارى در اين شهر به بيمارى «شبه پنومونى» (يا همان ذات‌الرّيه) مبتلا شدند كه همان التهاب بافت ريه كه معمولًا در اثر عفونت ايجاد مى‌شد، بود.

سال ١٩٥١ م.

در اين سال، وزارت دفاع آمريكا پروژه انجام آزمايش بر روى ويروس‌ها و باكترى‌هاى بيمارى‌زا در فضاى باز و غير آزمايشگاهى را كليد زد كه تا سال ١٩٦٩ م. نيز ادامه داشت. اين آزمايش‌ها كه ١٨ سال به طول انجاميد، مردم مناطق اطراف محلّ آزمايش‌ها را به شدّت تحت تأثير قرار داد.

سال ١٩٥٢ م.

بر اساس اسناد منتشره توسط دولت «آلمان»، در اين سال آمريكا در جريان جنگ «كره» از تسليحات بيولوژيك استفاده كرد.

سال ١٩٥٣ م.

در اين سال ارتش آمريكا ابرهايى از گاز سمّى سولفيد كادميوم روى(zinc cadmium sulfide) را روى شهرهاى «وينيپگ»، «سنت لوئيس»، «ويرجنيا»، «مينا پوليس»، «فورت واين»، «درّه رود مونوكاسى» در «مريلند» و «لسبورگ» منتشر كرد. هدف ارتش آمريكا از انجام اين آزمايش، بررسى نحوه انتشار گازهاى شيميايى بر روى مناطق مسكونى بود.

در همين سال نيروى دريايى ارتش آمريكا با همكارى‌CIA آزمايش‌هايى را ترتيب داد كه ده‌ها هزار نفر از ساكنان «نيويورك» و «سانفرانسيسكو» تحت اثر عوامل منتشر شونده در هوا، مانند گاز سراشيا مارسسنس كه موجب عفونت‌هاى ريوى، ادرارى و خونى مى‌شد و گاز باسيلوس گلوبيجى كه به نوعى منجر به بروز بيمارى سياه زخم در افراد مى‌شد، قرار گرفتند.

همچنين در همين سال سازمان‌CIA پروژه ام. كى. اولترا(MK ULTRA) را به اجرا گذاشت كه يك برنامه مطالعاتى، پژوهشى ١١ ساله براى توليد و تست داروها و عوامل بيولوژيك بود و مهم‌ترين هدف آن، تأثير بر برنامه‌هاى كنترل ذهن و تغيير رفتار فرد بود. شش مورد از آزمايش‌هاى اين پروژه كه آزمايش اين عوامل بر روى افراد بى‌اطّلاع را در برمى‌گرفت، در همان سال ١٩٥٣ م. به اجرا گذاشته شد.

سال ١٩٥٥ م.

در اين سال، سازمان‌CIA در آزمايشى به منظور آزمايش ميزان توانمندى خود، جهت آلوده‌سازى مناطق شهرى توسط عوامل‌