شايد مراد ابن حجر، حكايت كردن فتواى ديگر صحابه، در امورى باشد كه اين صحابى بر آن واقف نبوده و در مورد آن مسأله، به اصحاب ديگر مراجعه مى‌كرده است، پس به او- به عنوان بيان فتواى- گفته مى‌شود: اين چنين انجام بده.

اگر صحابى، در مقام بيان شرع باشد، لازم اين است كه اين دستورات را بدون اسطه به پيامبر (ص) نسبت دهد؛ زيرا هدف صحابى، بيان كردن شرع، به وسيله دستورات به واسطه پيامبر (ص) و يا دستورات صحابه است كه از برداشت آنان از سنّت پيامبر (ص) يا رواياتشان از آن حضرت به دست آمده است. و اين كه صحابى مى‌گويد: «به فلان چيز دستور داده مى‌شديم»، بيشتر بيانگر دستوراتى است كه اصحاب، آن دستورات را از پيامبر (ص) حكايت نموده باشند؛ چون اگر آنان خود، چيزى را به پيامبر (ص) نسبت مى‌دادند، تصريح مى كردندكه اين مطلب از پيامبر (ص) است- كه براى آنان بيان فرموده و احساس شرف و افتخار مى‌كردند- پس اگر بخواهند دستورات پيامبر (ص) را حكايت كنند، بهتر است تصريح نمايند كه اين دستور، امر خود آن حضرت است، نه اين كه با سخن مجملى، بيان كنند.

شخصى از سيوطى سؤال كرد:

«چرا صحابى در اين گونه موارد نمى‌گويد: «قال رسول الله (ص)»؟ او پاسخ مى‌دهد: «آنان براى احتياط و رعايت ورع و