بيهقى سه حديث را روايت نموده است كه سندشان به وائل بن حجر مى رسد؛ در سند اوّلين روايت، همّام وجود دارد كه در مورد او بحث شد. و در سند روايت دوّم عبد الله بن جعفر وجود دارد. اگر او ابن نجيح باشد، ابن معين راجع به او مى گويد:

«او چيزى نيست». و نسائى مى گويد:

«او متروك است».

و وَكيع هنگامى‌كه به حديث او مى‌رسيد، آن را كنار مى‌گذاشت و بر ضعف آن روايت اصرار داشت».[٢]

و در سند روايت سوّم، عبد الله بن رجاء وجود دارد كه عمرو بن على فلاس در مورد او مى گويد:

«بسيار احاديث را دستكارى مى كرد و قول او حجّت نيست».[٣]

ج: حديث عبد الله بن مسعود

بيهقى از عبد الله بن مسعود روايت مى‌كند:

[١] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٣.

[٢] - ر. ك: دلائل الصدق، محمد حسن مظفر: ١/ ٨٧.

[٣] - ر. ك: هدى السارى مقدمه فتح البارى: ٥٨١.