«او، پيامبر (ص) را ديد كه دستهاى خود را بلند كرده و هنگام ورود در نماز، تكبير گفت و سپس لباسش را بر خود پيچيد. پس از آن، دست راستش را بر روى دست چپ گذاشت، وقتى خواست ركوع نمايد، دستانش را از لباس خارج نمود و هر دو را بلند كرد. سپس تكبير گفت و به ركوع رفت ...».[١]

در سند اين حديث، همّام وجود دارد و اگر منظور از همّام، همّام بن يحيى باشد، ابن عمّار در مورد او گفته: «يحيى بن قطان (يا همّام) چيزى نيست. (و اعتنايى به او نمى شود)».

و عمر بن شيبه مى گويد:

«عفّان براى ما روايت كرد و گفت: يحيى بن سعيد در بسيارى از احاديث همّام بر او اعتراض مى كرد».

و ابو حاتم مى گويد: «او ثقه وراستگواست»[٢].

[١] - صحيح مسلم: ١/ ٣٨٢، باب ١٥، از كتاب الصلاة، باب وضع يده اليمنى على اليسرى.

[٢] - هدى السارى، مقدّمه فتح البارى: ٦٢٧، چاپ دار الفكر- بيروت ١٤١١ ه-. ق.