١- «تكتّف» از مسائلى است كه هر روز چندين مرتبه مورد ابتلاى مسلمانان است. آنان بيش از دو دهه با پيامبر (ص) زندگى كرده بودند. آن حضرت با آنان و در حضورشان، هر روز- حدّ اقل پنج مرتبه- نماز خوانده بود. اگر پيامبر (ص) با اين كيفيّت نماز مى‌خواند، بايد اين مسأله در نظر صحابه به اندازه كافى روشن مى‌بود، حال آن كه چنين نيست و روايات تكتّف فقط به تعدادى از صحابه محدود مى‌شود، آن هم به صورت مبهم و داراى سندهايى كه مورد مناقشه است.

در مقابل، رواياتى هست كه آن را انكار مى كند. با اين وجود، چگونه مى‌توان تصديق كرد كه پيامبر (ص) در همه نمازهاى خود، يا بيشتر آنها دست راست خود را بر روى دست چپ مى‌گذاشتند تا اقتضاى استحباب در نماز را داشته باشد؟

٢- در مقابل احاديث تكتّف، احاديثى هست كه تكتّف را منتفى مى‌داند حتّى قرطبى در بداية المجتهد مى‌نويسد:

«اخبار صحيحى وارد شده كه در آنها خصوصيّات نماز پيامبر (ص) نقل گشته است، ولى در آنها ذكر نشده كه آن حضرت، دست راست خود را بر روى دست چپش قرار داده باشند ...