اختلاف در اين است كه اگر يكى از دو دست را بر روى ديگرى قرار دهد، نمازش چگونه است؟ اماميّه مى‌گويد: نمازش باطل است، پس واجب است كه با قاطعيّت اين قول را بپذيريم».[١]

چكيده بحث‌

مشهورترين رواياتى كه مذاهب چهارگانه براى تكتّف در نماز به آنها اعتماد كرده‌اند، از نظر سند ضعيف بوده و دلالتشان تام نيست. بر فرض اگر حديثهاى ديگرى داشته باشند كه از نظر سند و دلالت، خالى از اشكال باشد، باز هم نمى‌توان آن عمل را انجام داد؛ زيرا احاديث صحيحى داريم كه با آنها در تعارض هستند؛ مثل حديث ابو حميد ساعدى كه ذكرش گذشت. و در هنگام تعارض كه روايتهاى متعارض ساقط مى‌شوند، بايد به اصل رجوع كرد و اصل هم ارسال دستان است؛ چون تكتّف كه عبارت از «بستن دست» است، خارج از حالت طبيعى است و دليل قاطعى بر اثبات آن وجود ندارد، پس شكّى نيست كه «آويختن دستها» به احتياط نزديكتر است؛ چون معتقدان تكتّف، آن را واجب نمى‌دانند و تنها به استحباب آن قايل هستند كه البتّه در استحباب آن هم اختلاف است،

[١] - الخلاف: ١/ ٣٢٣- ٣٢١، چاپ جامعه مدرسين- قم، سال ١٤١٣ ه-. ق، چاپ سوم.