در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٠ - تكتف از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام)

زراره از امام باقر (ع) روايت مى‌كند:

«بر شما باد بر اين كه به نماز روى آوريد، دست بسته نماز را انجام ندهيد، آن را تنها مجوسيان انجام مى‌دادند».

شيخ صدوق با سند خود از امام على (ع) روايت مى‌كند كه آن حضرت فرمود:

«مسلمان در نمازش، در حالى كه در مقابل خداى عزّوجلّ ايستاده است، دو دست خود را جمع نمى‌كند (در غير اين صورت) شبيه اهل كفر (مجوسيان) مى‌شود».[١]

اين روايات، بُعد سلبى تكتّف را بيان مى‌كند و از بُعد ايجابى هم رواياتى از ائمّه (عليهم السلام) وارد شده كه ويژگيهاى نماز را شرح مى‌دهد، ولى در آنها نامى از تكتّف برده نشده است؛ مثل روايت حماد بن عيسى از امام صادق (ع) كه فرمود:

«براى مرد چقدر زشت است كه شصت، يا هفتاد سال بر او گذشته باشد و يك نماز را با تمام شرايطش بجا نياورده باشد!».

حمّاد مى گويد:

«خجالت كشيدم و گفتم: فدايت گردم! نماز را به من بياموزيد. امام صادق (ع) رو به قبله و هر دو دست خود را بر روى ران‌

[١] - وسائل الشيعه: ٧/ ٢٦٧- ٢٦٥، باب ١٥ من ابواب قواطع الصلوة: ج ٧ و ٢ و ١، مؤسّسه آل البيت.