وَ لِنْ لِمَنْ غَالَظَكَ فَإِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ يَلِينَ لَكَ وَ خُذْ عَلَى عَدُوِّكَ بِالْفَضْلِ فَإِنَّهُ أَحْلَى الظَّفَرَيْنِ، وَ إِنْ أَرَدْتَ قَطِيعَةَ أَخِيكَ فَاسْتَبْقِ لَهُ مِنْ نَفْسِكَ بَقِيَّةً تَرْجِعُ إِلَيْهَا إِنْ بَدَا لَهُ ذَلِكَ يَوْماً مَا وَ مَنْ ظَنَّ بِكَ خَيْراً فَصَدِّقْ ظَنَّهُ وَ لَا تُضِيعَنَّ حَقَّ أَخِيكَ اتِّكَالًا عَلَى مَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ فَإِنَّهُ لَيْسَ لَكَ بِأَخٍ مَنْ أَضَعْتَ حَقَّهُ وَ لَا يَكُنْ أَهْلُكَ أَشْقَى الْخَلْقِ بِكَ وَ لَا تَرْغَبَنَّ فِيمَنْ زَهِدَ عَنْكَ وَ لَا يَكُونَنَّ أَخُوكَ أَقْوَى عَلَى قَطِيعَتِكَ مِنْكَ عَلَى صِلَتِهِ وَ لَا تَكُونَنَّ عَلَى الْإِسَاءَةِ أَقْوَى مِنْكَ عَلَى الْإِحْسَانِ وَ لَا يَكْبُرَنَّ عَلَيْكَ ظُلْمُ مَنْ ظَلَمَكَ فَإِنَّهُ يَسْعَى فِي مَضَرَّتِهِ وَ نَفْعِكَ وَ لَيْسَ جَزَاءُ مَنْ سَرَّكَ أَنْ تَسُوءَهُ؛ در برابر هر کس که با تو درشتي مي‌کند، نرم و ملايم باش، که همانا ديري نمي‌گذرد که او در برابر تو نرم و ملايم مي‌گردد. در مقابل دشمنت نيکي و گذشت را برگزين، که به راستي اين کار شيرين‌ترين دو نوع پيروزي است. هرگاه خواستي رشته دوستي با برادرت را قطع کني رشته باريکي از طرف خود باقي گذار تا اگر بخواهد در روزي نامعلوم به دوستي تو بازگردد، بتواني به وسيله همان رشته باريک به دوستي با او بازگردي. هر که درباره تو گماني نيک ببرد، تو اين گمان را (با عمل نيکوي خود) راست بدار، به اعتماد رشته مودّتي که ميان تو و برادرت وجود دارد، حقّ او را ضايع مگردان، که به راستي کسي که حقّ او را ضايع کرده و زير پا گذاشته‌اي، ديگر برادر و دوست تو نيست. خانواده تو، نبايد بدبخت‌ترين و محرومترين خلق خدا، نسبت به اعمال و رفتار تو باشند، (بلکه بايد توجه تو درباره افراد خانواده بيشتر از ديگران باشد). در دوستي کسي که از تو کناره مي‌گيرد و دوري مي‌کند، البتّه و به طور قطع، رغبت و ميل نداشته باش و به طور مسلّم و قطعاً نبايد اقدام برادر تو در بريدن و قطع رابطه با تو، از اقدام تو در پيوستن و برقرار