مي‌گرديد و سخت ناراحت بود و براي معالجه آن به آقاي دکتر ياوري مراجعه مي‌کرد تا آنکه دکتر به ايشان گفت اين زخم را بايد بوسيله برق معالجه کرد و فعلاً دستگاه برق در شيراز نيست و بايد به تهران بروي و به بيمارستان شوروي مراجعه کني. آن مرحوم به بنده مي‌گفت مي‌ترسم به تهران بروم و از روزه ماه مبارک رمضان و فيوضات آن محروم شوم و اگر نروم مي‌ترسم که چرک و خون فرو برم و مبتلا به خوردن حرام گردم و بالأخره تصميم گرفت به تهران نرود.

يک روز صبح آقاي دکتر ياوري با کتاب طبي که در دست داشت به منزل آمد و گفت شب گذشته در خواب شخصي به من گفت چرا محمدهاشم را معالجه نمي‌کني؟! گفتم: بايد به تهران برود، فرمود لازم نيست درد او دارويش در فلان صفحه از فلان کتابي که داري موجود است.

از خواب بيدار شدم کتاب را برداشتم باز کردم، همان صفحه که فرموده بود آمد و خلاصه بوسيله استعمال همان دوائي که حواله فرموده بودند، خداوند به ايشان شفا داد و از اول ماه مبارک رمضان موفق به روزه شد، رحمت بي‌پايان خداوند به روانش باد.[١]

شبهاي رمضان علامه طباطبايي e

استاد علامه طباطبايي در مراتب عرفان و سير و سلوک معنوي،

[١] . داستان‌هاي شگفت آيت‌الله دستغيب ، ص٦١ .