آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٠٤

رسول خدا n فرمودند: خداي متعال در روز عيد به فرشتگان مي‌فرمايد، مزد آناني که به وظايف خودشان عمل کردند چيست؟

فرشتگان مي‌گويند: خدايا! پاداش آنان به دست تو است.خداي متعال مي‌فرمايد: شما فرشتگان گواهي بدهيد و شاهد باشيد من آنها را آمرزيدم.[١]

بنابر هر دو قول، فرهنگ عيد در اسلام مشخص گرديد.

چون اسلام، اين روز را براي بازگشت بنده به سوي خدا، با توبه و دعا و توجه خداوند بسوي بندگان تا مغفرت و رحمت و جوائز قرار داده و لذا همۀ مکتب وحدانيّت را دعوت مي‌کند به اجتناب از انواع شادي هايي که موّحد را از مسير الهي دور مي‌کند و قرآن چنين شادي ها،راازصفات مشرکين‌مي‌خواندو مي‌فرمايد:«الّذينَ، اتَّخَذُوا دِيْنَهُمْ لَهْواً و لَعِباً»؛[٢]مشرکين کساني هستند که عيدشان را، شادي هاي فاسد قرار دادند.

«دينهم» به معناي «عيدهم»؛ در بيانات مغسّرين آمده، چون مشرکين در آن روز، بت هاي خود را به انواع زيبائي‌هاي مُفرط مُزيّن مي‌کردند و به عنوان خداي خويش، آنها را مي‌پرستيدند.

در قرآن از چهار عيد نام برده شده از جمله عيد فطر، آنجا که مي‌فرمايد:«قَدْ اَفّلَحَ مَنْ تَزَکّيٰ»؛[٣] مراد از «تزکي» زکات فطره است يعني


[١] . شجره طوبي ، ج١ ، ص ١٩.

[٢] . سوره اعراف/٥١ .

[٣] . سوره اعلي/ ١٤ .