اين عمل معصومين D دليل بر عظمت احياء بوده و اينکه بيداري در اين شب، با بيداري ساير شب ها متفاوت است، در اين شب اگر مؤمني احياء بگيرد، مورد توجه خداي متعال و تقرّب به او مي‌شود، به اندازه‌اي که يک شب، هزار شب محسوب مي‌شود.[٢]

اما احياء در شب هاي ديگر از همان سال ،يک شب حساب مي‌شود ، نه هزار شب.

پيامبر nفرمود: موسي عليه‌السلام به خداوند عرض کرد: خدايا قرب تو را مي‌خواهم. خداوند فرمود: «قُربي لِمَنْ اِسْتَيْقَظَ لَيْلَةَ الْقَدْرِ» تقرب به من براي کسي است که شب قدر را بيدار مانده است.[٣]

٤. قرآن به سر؛ در روايتي از امام باقر عليه‌السلام نقل شده که فرمودند: در اين سه شب يعني ١٩، ٢١ و ٢٣ ؛ قرآن را باز مي‌کني و مقابل روي خود گرفته و مي‌گوئي: خدايا از تو به حق کتاب با محتواي پيامبر، و آنچه در اين کتاب از اسماء حسناي تو است مي‌خواهم، اينکه مرا از آتش جهنم آزاد نمائي. سپس در اين فاصله حاجت هاي خود را مي‌خواهي، آنگاه قرآن را به سر مي‌گذاري، و خدا را به قرآن و رسولش سوگند مي‌دهي، سپس خداوند را به ساير معصومين علیهم‌السلام قسم مي‌دهي.[٤]

[١] . سنن النبي ، ص ٢٩٦ .

[٢] . سور قدر/٣ .

[٣] . بحارالانوار ، ج٩٥ ، ص ١٤٥.

[٤] . همان ، ص ١٤٦.