و به احتمال قوي که بعضي احاديث هم مثل روايت جهني مؤيد آن است، شب قدر، شب بيست و سوم است و از بعضي اخبار استفاده مي‌شود که هر يک از اين سه شب، شب قدر است.[١]

به هرحال اگر شب قدر دقيقا معلوم نيست ، نهان بودن آن متضمن حکمت و مصلحتي است، و ممکن است آن مصلحت اين باشد که مسلمانان، تمام شب‌هاي اين ماه را يا لااقل اين سه شب را در عبادت و پرستش خداي تعالي و تلاوت قرآن و ... اهتمام نمايند و در شب ١٩ و ٢١ و ٢٣، در توبه و استغفار و اصلاح احوال و دعا و تلاوت قرآن ؛ جهد و جدّ بليغ نمايند و تا صبح بيدار باشند.

و نکته ديگري که در پنهان ماندن شب قدر به نظر مي‌رسد؛ اين است که اگر اين شب با اين همه قدر و منزلت، مشخص و شناخته شود، بسياري از مردم به عبادت در آن اکتفاء کرده و از فيض توجه و دعا در ساير شب ها باز مي‌مانند و بسا که سبب غرور يا عجز بعضي شود، در حالي که چون پنهان و نامشخص است، مؤمنان در تمام شب‌هاي آن به ذکر خدا و دعا و توبه اشتغال مي‌ورزند و از برکات و ثواب هاي بيشتر مستفيض و بواسطه تمرين زيادتر ،ملکات فاضله در آن ها راسخ‌تر مي‌شود.

حق شب‌قدرست‌درشبها نهان
	تا کند جان هر شبي را امتحان[٢]

[١] . ماه مبارک رمضان ص ٢٠٦ .

[٢] . مثنوي مولوي.