آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٧٢

مانعي در استجابت نماند:١- دعاي پدر در حق فرزند٢- نفرين مظلوم بر ظالم ٣- دعاي کسي که حج عمره انجام مي‌دهد تا برگردد. ٤- روزه‌دار تا وقت افطار.

همچنين امام علي عليه‌السلام در اين زمينه مي‌فرمايد: بر شما باد در ماه رمضان به استغفار و دعاي زياد، اما دعاي شما دافع بلاي شماست و استغفار شما از بين برنده گناهان است.[١]

ب) توبه و استغفار

رمضان ؛ماه آمرزش و توبه و بازگشت به سوي خداست؛ آنانکه در زندگي خويش آلودگي‌هايي داشته‌اند، مي‌توانند با روزه، جان خود را شستشو دهند و در خلوت سحرها، با رو کردن به خداي متعال درون را صفا بخشند و از خداي خويش طلب آمرزش کنند و مي‌توانند با همين زمينه براي هميشه از کجي‌ها و گمراهي‌ها دست بردارند و به راه آيند.

پيشوايان معصوم D فرموده‌اند گناهان در اين ماه بخشوده مي‌شود؛ در اين مژدۀ بزرگي است براي آنانکه لغزش هايي داشته‌اند تا نوميد نباشند و از برکات اين ماه استغفار کنند و بسوي خدا بازگردند و روي دل به سوي او دارند و با او پيمان بندند که از گناهان دست بشويند و خود را اصلاح کنند و گذشته را جبران نمايند و بدون ترديد گناهکار


[١] . عرفان اسلامي، ج٦ ، ص ٢٢٩ .