آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ٧٠

موحّد بايد در همه لحظات زندگي و در همۀ موقعيت ها خدا را بخواند و سلاح دعا را همراه داشته باشد که:

«اَلدُّعاءُ سِلاحُ الْمُؤمِن»؛

اما بهترين ماه‌ها براي دعا کردن، ماه رمضان است و بهترين حالت براي خواندن خدا و از او ياري خواستن حالت روزه است.

رمضان، ماه دعا است، پيشوايان گرامي فرموده‌اند، مؤمنان در اين ماه و بويژه در شبهاي مبارک قدر در دعا و نيايش مبالغه کنند و با توجه به اثرات سازندۀ دعا و نيايش، روزه‌داران مي‌توانند در پيوند معنوي خويش، با خداي متعال تحولي بوجود آورند و بيش از پيش به ذات متعال هستي بخش او نزديک شوند و کسب فيض کنند.

و از روايات و سخنان معصومين علیهم‌السلام هم چنين بر مي‌آيد که دعا، حتّي مقدّرات حتمي را رد مي‌کند و آنچه که بايد بشود جلوي او را مي‌گيرد.

عمر بن يزيد که از روات احاديث است، گفت از ابوالحسن امام کاظم A شنيدم که مي‌فرمود:

«اِنَّ الدُّعاءَ يَرُدُّ ما قَدْ قُدِّرَ وَ ما لَمْ يُقُدَّرْ، قُلْتُ وَ ما قَدْ قُدِّرَ عَرَفْتُهُ فَمالَمْ يُقَدَّرْ؟ قالَ: حَتّيٰ لا يَکُونَ»؛[١]همانا دعا بر مي‌گرداند، آنچه را مقدّر شده و آنچه را که مقدّر نشده، عرض کردم: مقدّر شده را دانستم، مقدّر نشده کدام است؟ فرمود: تا اينکه تقديري درباره آن نشود (يعني دعا جلوي تقدير را مي‌گيرد و براي خداوند بداء حاصل مي‌گردد).

دعاهايي که از ائمه معصومين علیهم‌السلام در موارد مختلف، بخصوص


[١] . کافي ، ج٤ ، ص ٢١٥ ؛ اختصاص شيخ مفيد ، ص ٢١٩.