آثار و برکات روزهداري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٣ - پيش گفتار
و اسلام با يک يک احکام خويش، بيش از هر چيز، شکنندهي اين بندهاست و رسانندهي جان ها.
روزه، يکي از احکام انسانساز اسلام است که آگاهي از همۀ فوائد، و پي بردن به فلسفۀ کامل آن؛ همچون ساير احکام الهي، براي انسان عادي ممکن نيست.
يکي از موارد فروع دين روزه است. روزه؛ چشمۀ رحمت الهي را در وادي دل انسانهاي حقطلب جاري ميکند. مائدههاي آسماني را بر سفرۀ دل انسانهاي روزهدار، ميچيند.
روزه، در ميدان صبر و بردباري، روح انسان را استوار ميسازد و ظلمت خودخواهي و خودمحوري را مبدّل به نورانيّت و تواضع و ايثار مينمايد.
روزه، نجاتدهندۀ گناهکاران پشيمان، از دهانۀ دوزخ است و شوق به خوبيها و سبقت در حسنات را در وجود انسان ميپروراند.
روزه، پاککنندۀ چهره دل، از غبار گناه و لغزش است و پلي است که انسان را از رودخانه مسموم هواي نفس عبور داده، به ساحل سعادت ميرساند.
روزه، فريضهاي است که مسلمان را از غرق شدن در مادهگرايي و حرص و آز، براي لذت هاي مادي، و مسابقه براي مصرف و تنپروري ميرهاند و به او ميآموزد که به فکر ديگران باشد و بر خواهشهاي جسماني خويش مسلط گردد.