بودند. يک شب متوجه شدم، امام با صداي بلند گريه مي‌کنند. من هم متأثر شدم و شروع کردم به گريه کردن. امام براي تجديد وضو بيرون آمدند متوجه من شدند. فرمودند: «فلاني! تا جوان هستي قدر بدان و خدا را عبادت کن لذت عبادت در جواني است. آدم وقتي پير مي‌شود، دلش مي‌خواهد عبادت کند؛ اما حال و توان برايش نيست».

امام خميني v در هر کار و در هر حال به ياد خدا بودند. ذکر و دعا و مناجات و گريه‌هاي نيمه شبشان هرگز قطع نشد. از لحظه‌هاي آخر عمرشان اگرچه فيلمبرداري شده است، ولي هنوز بخشي از آن را نشان نداده‌اند، چنانچه اين فيلم ها به طور کامل نشان داده شوند، مي‌بينيد که چگونه ريش مبارکشان را روي دست گرفته‌اند و زار زار گريه مي‌کنند. آخرين ماه رمضان دوران حياتشان به گفتة ساکنان بيت، متفاوت از ديگر ماه رمضان ها بود. به اين صورت که امام v هميشه براي خشک کردن اشک چشمشان دستمالي را همراه داشتند، ولي در آن ماه رمضان، حوله‌اي را نيز به همراه بر مي‌داشتند تا در هنگام نمازهاي نيمه شبشان از آن هم استفاده کنند.[١]

برنامه‌هاي امام خمينيeدر ماه رمضان

يکي از همراهان امام در نجف اشرف اظهار مي‌دارد که: «ايشان هر

[١] . امام در سنگر نماز ، ص ٧٧ .