آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت
(١)
پيش گفتار
١١ ص
(٢)
آيه اول
١٧ ص
(٣)
آيه دوم
١٩ ص
(٤)
آيه سوم
٢١ ص
(٥)
پيام ها و نکته ها
٢٤ ص
(٦)
اهميت ماه رمضان
٢٩ ص
(٧)
شياطين در اين ماه در غل و نجيرند
٣٥ ص
(٨)
درهاي بهشت باز است
٣٥ ص
(٩)
بهترين ماه ها
٣٥ ص
(١٠)
پنج چيز به روزه دار عطا مي شود
٣٦ ص
(١١)
خداوند در اين ماه هفت صفت به او عطا مي کند
٣٧ ص
(١٢)
ماه آمرزش و رحمت
٣٧ ص
(١٣)
پاداش حسنات و نيکي ها در اين ماه مضاعف است
٣٨ ص
(١٤)
ماه برکت
٣٩ ص
(١٥)
ماه آزادي از آتش جهنم
٣٩ ص
(١٦)
ماه ريزش گناهان
٣٩ ص
(١٧)
شادي روزه دار هنگام ملاقات خداوند
٣٩ ص
(١٨)
ده برابر پاداش مي گيرد
٤٠ ص
(١٩)
پاداش آن را خدا مي دهد
٤٠ ص
(٢٠)
از صفات نيک
٤٠ ص
(٢١)
مشمول دعاي فرشتگان
٤١ ص
(٢٢)
سلامت و تندرستي مي آورد
٤١ ص
(٢٣)
دعاي او رد نمي شود
٤١ ص
(٢٤)
خواب روزه دار عبادت است
٤٢ ص
(٢٥)
سکوت او تسبيح است
٤٢ ص
(٢٦)
سپري است در برابر آتش جهنم
٤٢ ص
(٢٧)
زکات بدن است
٤٢ ص
(٢٨)
روي شيطان را سياه مي کند
٤٢ ص
(٢٩)
جهاد کردن در راه خداست
٤٣ ص
(٣٠)
در روز قيامت سير مي شود
٤٣ ص
(٣١)
ريّان، درب اختصاصي روزه داران
٤٣ ص
(٣٢)
جهنم بر روزه داران حرام است
٤٤ ص
(٣٣)
نشانه هاي بهشتيان
٤٤ ص
(٣٤)
غيبت
٤٥ ص
(٣٥)
عدم ورع و پارسائي
٤٥ ص
(٣٦)
دشنام
٤٥ ص
(٣٧)
نافرماني از رهبر
٤٦ ص
(٣٨)
سخن چيني
٤٦ ص

آثار و برکات روزه‌داري در دنيا، قبر و قيامت - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٢٢

و گرنه گفته مي‌شود: به اعمالش بنگريد، اگر او عبادت مستحبي انجام داده است که بوسيله آن اعمال خود را تکميل کرده باشد، از سؤالات فاتح بيرون مي‌آيد و او را به سوي بهشت مي‌برند![١]

قرائت هزار مرتبه سورة قدر در شبهاي رمضان

در حالات آيت‌الله نجابت از علماي شيراز آمده است که:

در شب هاي ماه مبارک رمضان در ابتدا معمولاً مذاکره علم و بحث معرفت و توحيد بود؛ که افضل اعمال، حتي نسبت به ليله القدر است (بنابر نقل مرحوم صدوق) و بعداً احمز اعمال بين اعمال شب ها و سحرهاي ماه مبارک يعني مشکل ترين آن ها و طولاني‌ترينش که هزار مرتبه سورة قدر يا صد مرتبه سورة دخان است را ملتزم بودند؛چنانکه امام علي عليه‌السلام در حديثي مي‌فرمايد: « هرگاه من بين دو امر واقع بشوم، آن را که مشکل تر هست، انتخاب مي‌کنم، به عنوان فرد افضل».[٢]

آخرين ماه رمضان امام خميني e چگونه گذشت

حجت‌الاسلام و المسلمين توسلي: در کسالت آخر امام، شب ها يکي از برادران پاسدار، پشت در اتاق ايشان مي‌خوابيد، يک وقت من از ايشان سؤال کردم: «شما که مدتي شب ها مراقب امام بوديد، خاطره‌اي از امام داريد؟» گفت: «بله، شب ها، معمولاً امام دو ساعت مانده به اذان صبح بيدار


[١] . بحار الانوار ، ج٣ ، ص ٢٧٣ .

[٢] . صائمان صالح ، ص ١١٦.