مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٤٥ - احكام نايب گرفتن

را براى حج ميت صرف نخواهند كرد؛ او شخصا موظف است خودش از آن مال براى حج از طرف ميت پرداخت كند و زيادى آن را به ورثه واگذار نمايد و فرقى نمى‌كند كه خودش شخصا اين حج نيابتى را به عهده بگيرد و يا شخصى را اجير نمايد.

مسأله ١٣٣- اگر بدانيم كه ميت در زمان حياتش داراى امكانات مالى بوده ولى شك كنيم كه آيا ساير شرايط حج براى او فراهم بوده يا نه، قضاى حج از جانب او واجب نيست، مگر اينكه آن شرايط قبلا براى او فراهم شده باشد. و همچنين اگر براى وى سابقه دوگانه و متضاد وجود داشته باشد، حج از جانب او واجب نيست، مگر آنكه علم اجمالى داشته باشيم به اينكه در زمان فراهم بودن ساير شرايط، مستطيع بوده است.

مسأله ١٣٤- اگر بر گردن ميت حجّة الاسلام واجب شده ولى بدان وصيت نكرده باشد و وارث هم آن را بداند، واجب است شخصى را براى حجّة الاسلام اجير نمايد، و در اين فرض اگر وارث براى حج بلدى اجير بگيرد غافل از اينكه حج ميقاتى بر ميت واجب بوده است، مقدار زيادى بر حج ميقاتى را ضامن است.

مسأله ١٣٥- اگر شخصى حجّة الاسلام بر گردنش باشد، نمى‌تواند از طرف شخص ديگرى براى حج اجير شود و يا بصورت مجّانى آن را بجاى آورد، ولى اگر در اين فرض چنين حجى را انجام دهد، صحيح مى‌باشد، گرچه معصيت نموده است.

مسأله ١٣٦- قبلا گفته شد كه نيابت حج تنها در صورتى مشروع است كه حجّة الاسلام بر گردن ميّت قبلا استقرار يافته و آن را تا هنگام‌