مناسك حج - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٤١ - احكام نايب گرفتن
مسأله ١٢٤- اگر وصى بداند كه ميت مقلد مجتهدى بوده كه معلوم نيست نظرش موافق يا مخالف احتياط است، واجب است در اجير گرفتن براى حج ميت به دليل وجوب اجراى وصيت شرايط موافقت با احتياط در نظر گرفته شود، ولى اگر وارث چنين مطلبى را بداند، لازم نيست طبق نظر ميت عمل نمايد، بلكه واجب است فقط به نظر خودش- اجتهادا يا تقليدا- عمل كند.
مسأله ١٢٥- اگر ميت وصيت نموده باشد كه فرد خاصى از طرف وى حج انجام دهد، واجب است وصى، آن شخص را براى حج اجير نمايد، اگر آن شخص معيّن، اجرتى بيشتر از حد متعارف طلب نمايد، مقدار زيادى از ثلث اموال ميت پرداخت مىگردد، و اگر به هر دليلى اين كار ممكن نشد، شخص ديگرى را با اجرت متعارف اجير نمايد.
مسأله ١٢٦- چنانچه ميت به حج وصيت كند و اجرتى را براى آن مشخص كرده باشد كه هيچكس با آن حج انجام ندهد، در اين صورت اگر به حجّة الاسلام وصيت كرده باشد، بايد از باقيمانده تركه ميت هزينه حج تكميل گردد؛ ولى اگر حج ديگرى باشد، وصيت مذكور باطل و آنچه كه به عنوان اجرت معين كرده است در امور خيريه صرف گردد.
مسأله ١٢٧- اگر شخصى مثلا خانهاش را به مبلغ معيّنى به فردى بفروشد و يا به همان مبلغ مصالحه نمايد، و در ضمن عقد، شرط كند كه مبلغ مذكور را پس از فوت او براى انجام حج مصرف نمايد؛ در اين صورت اگر حج مورد وصيت حجّة الاسلام باشد، آن مبلغ از تركه به شمار مىآيد به شرط اينكه از اجرت متعارف بيشتر نباشد، ولى اگر