مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٨٣ - فصل ششم بيتوته در منى

[١٢٣٠] م- فرقى نيست در واجب بودن قربانى بين آنكه از روى علم و عمد باشد يا از روى نسيان‌[١] باشد يا از روى ندانستن مسأله.

[١٢٣١] م- كسانى كه در مكّه تا صبح به عبادت مشغول بودند و نيامده‌اند به منى‌، قربانى بر آنها واجب نيست.

[١٢٣٢] م- چهار طايفه‌اى كه در مسأله ١٢٢٢ گفته شد واجب نيست در منى‌ بمانند، در صورتى كه نماندند بايد براى هر شب يك گوسفند كفاره قربانى كنند حتى دسته سوم و چهارم به احتياط[٢] واجب.

[١٢٣٣] م- گوسفندى كه بايد قربانى شود، هيچيك از شرايط هدى را، كه در منى‌ براى حج بايد ذبح كنند، لازم نيست داشته باشد.

[١٢٣٤] م- گوسفندى را كه بايد قربانى كند، محل معينى ندارد حتى مى‌تواند پس از مراجعت به محل خود قربانى بكند، اگر چه احتياط آن است كه در منى‌ قربانى كند.[٣]

[١٢٣٥] م- اگر قسمتى از اول شب كه بايد در منى‌ بيتوته كرد، درك نشود يا زودتر از نصف شب از منى‌ خارج شوند[٤]، احتياط واجب آن است كه يك گوسفند قربانى كنند و فرقى بين صورت عذر و عدم عذر نيست.

[١]- در فرض نسيان و جهل كفاره لازم نيست.

[٢]- اين احتياط استحبابى است.

[٣]- بنابر احتياط واجب بايد در منى‌ قربانى كند و اگر نكرد بنابر اظهر هر جا كه قربانى نمايد مجزى است.

[٤]- و قبل از طلوع فجر به منى‌ برنگردد به نحوى كه بيتوته در غير منى‌ صدق كند.