مناسك حج - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٨٢ - فصل ششم بيتوته در منى

[١٢٢٣] م- كسى كه در احرام عمره تمتع از صيد و زن اجتناب نكرده بايد شب سيزدهم بماند و اين حكم اختصاص به احرام حج ندارد.

[١٢٢٤] م- مقدار شب كه واجب است در اين سه شب بيتوته كرد، از اول شب است تا نصف آن، پس كسى كه از غروب بيتوته كرد در منى‌ تا نيمه شب مانع ندارد بعد از آن بيرون برود، و احتياط مستحب آن است كه پيش از طلوع صبح وارد مكّه نشود.

[١٢٢٥] م- كسى كه در اول شب بى‌عذر در منى‌ نبود، احتياط واجب آن است كه قبل از نيمه شب برگردد و تا صبح بماند.

[١٢٢٦] م- نيمه شب را بايد از اول غروب تا طلوع آفتاب حساب كنند، بنا براحتياط[١] واجب، و احتياط آن است كه از مغرب شرعى حساب كنند.

[١٢٢٧] م- بيتوته در منى‌ از عبادات است و بايد با نيت خالص براى اطاعت خداوند بجا آورد.

[١٢٢٨] م- جايز نيست در غير مكّه مشغول عبادت شود و به منى‌ نرود، حتى در بين راه منى‌ و مكّه به احتياط واجب.

[١٢٢٩] م- كسى كه ترك كند بيتوته به منى‌ را، در شبى كه واجب است بماند، براى هر شبى يك گوسفند بايد قربانى كند.

[١]- نيمه شب در منى‌ از غروب آفتاب تا طلوع فجر حساب مى‌شود.