به اين سرزمين چه مى‌گويند؟ گفت: كربلا. پس على به قدرى گريه كرد كه زمين از اشك چشم او تر شد. سپس فرمود: روزى در محضر رسول خدا (ص) رسيدم و ديدم گريه مى‌كند. پرسيدم چرا گريه مى‌كند؟ فرمود: جبرئيل اندكى پيش نزد من بود و به من خبر داد كه پسرم حسين را در كنار شط فرات در جايى به نام كربلا مى‌كشند. آن‌گاه جبرئيل مشتى خاك را به من داد. آن خاك را ببويم اكنون جلو اشك چشمم را نمى‌توانم بگيرم‌[١].

و احمد به صورت خلاصه مطلب مذكور را از على (ع) نقل كرده كه بر پيامبر (ص) وارد شدم، اين مطلب ادامه همان حديث قبلى است. ملا نيز نقل مى‌كند كه على به محل دفن امام حسين عبور كرده است و فرموده است اين جا همان جاى پياده شدنشان و جاى محل فرود آمدن اموال‌شان و همان محل جاى ريختن خون آنان مى‌باشد. (جوانانى از آل محمد) در اين مكان كشته خواهند شد كه آسمان و زمين بر آن‌ها گريه خواهند كرد.

و همچنين آورده است كه پيامبر (ص) مشربه يا جاى بلند داشت در اتاق عايشه و هر وقت نياز داشت به سمت آن مى‌رفت و هنگامى كه با جبرئيل ملاقات كرد به سمت آن رفت و به عايشه دستور داد كه هيچ كس از آن اطلاع نيابد. حسين (ع) به سمت آن رفت و عايشه خبردار

[١] . تذكره الخواص، ص ٣٣٥.