اهل بيت حضرت پيامبر (ص) بر اساس آيات قرآن مجيد و احاديث نبوى مورد احترام شديد همه مسلمانان هستند بلكه دوستى با آنان به حدى سفارش شده كه بعضى از دانشمندان اهل سنت بر وجوب آن ادعاى اجماع نموده‌اند[١]. و شيعيان نيز محبت اهل بيت را واجب مى‌دانند.

ما در اين‌جا به طور نمونه (مشت نمونه خروار) و با كمال اختصار به چند آيه و حديث اكتفا مى‌كنيم.

١- «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌». (الشورى ٢٣).

[١] . عبدالعزيز دهلوى در كتاب تحفه اثنى عشريه( طبق قديم ص ٦٤ در كيد ٢٤) مى‌گويد: اهل سنت اجماع دارند بر آن كه محبت اهل البيت كلهم بر هر مسلم و مسلمه فرض و لازم و داخل در اركان ايمان است. و در ص ١٢٦ احاديثى را از طريق اهل سنت بر حرمت بغض اهل محمد( ص) نقل مى‌كند مانند:

الف-« من مات و هو مبغض لاهل محمد دخل النار و ان صلى و صام».

ب-« من ابغضنا اهل البيت فهو منافق».

ج- از نوادر الاصول ترمذى نقل كرده است:« آل محمد براءة من النار و حب اهل البيت جواز على الصراط و الولاية لاهل محمد امان من العذاب».

يعنى: دشمنى اهل محمد موجب دخول دوزخ است هر چند نماز خوانده و روزه گرفته باشد دشمن ما اهل بيت منافق است. شناخت آل محمد دورى از آتش است و دوستى اهل بيت عبور از صراط است و ولايت اهل محمد امان از عذاب است.