علامه تفتازانى سنه ٧٩٢ در شرح عقايد عمر نسفى چنين مى‌گويد: حق اين است كه رضاى يزيد به قتل حسين و اهانت او به اهل بيت رسول خدا به تواتر ثابت شده هر چند جزئيات آن به خبر واحد ثابت شده، پس ما در حق يزيد بلكه در ايمان او توقف نداريم (يعنى حكم به عدم ايمان او مى‌كنيم) لعنت بر يزيد و بر ياوران يزيد و بر كمك‌كنندگان يزيد. (انتهى)

علامه جلال الدين سيوطى متوفاى سال ٩١١ هجرى در كتاب تاريخ الخلفاء ص ١٥٨ مى‌نويسد: فكتب يزيد ... يعنى يزيد به والى خود در عراق عبيدالله بن زياد نوشت كه با حسين بجنگد. (عبيدالله) لشكر چهار هزار نفرى را براى (جنگ با حسين) تحت فرماندهى عمر بن سعد فرستاد تا اين كه سر حسين را در طشتى آورد و نزد عبيدالله بن زياد گذاشت. خداوند قاتل حسين را لعنت كند و ابن زياد را با يزيد نيز (لعنت كند).

تا اين كه در ص ١٥٩ مى‌گويد: ابن زياد سرهاى شهدا را براى يزيد فرستاد، پس يزيد به قتل آنان خوشحال شد ولى وقتى مسلمانان به خاطر اين جنايت با يزيد دشمن شدند او از قتل آنان پيشمان شد و مسلمانان حق داشتند كه بر او غضبناك شوند.