امر به معروف و نهى از منكر با شرايطى كه دارد لازم است و هيچ شكى در لزوم آن نيست و در همه اعصار در بلاد اسلامى در روزهاى جمعه، اعياد، ماه رمضان، ماه محرم، صفر و در ساير ايام مخصوص اسلامى، توسط اهل علم ادامه داشته و در آينده نيز چنين خواهد بود.

اين وجوب، كفايى است نه عينى. يعنى اگر جمعى از اهل علم به آن قيام كردند از گردن ديگران ساقط مى‌شود، و اگر به مقدار كافى ارشاد و ترويج و امر به معروف و نهى از منكر صورت نگرفت همه مكلفين واجدين شرايط، مسئول مى‌باشند.

قال الله تعالى: «وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ».

«بايد جمعى از شما باشند تا به سوى خير دعوت كنند، (مردم را) امر به خوبى‌ها و نهى از بدى‌ها نمايند».