فرهنگ نامه مرثيه سرايى و عزادارى سيد الشهداء - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٨ - ١٠ معالى السبطين
الشهداء، اسرار الشهادات، منتخب طريحى و ...- خوددارى نمىكند.
شهيد قاضى طباطبايى كه با مؤلف آشنايى و مكاتبه داشته نيز نقليات كتاب را چندان قابل اعتماد نمىداند و آن را آميخته از صحيح و ضعيف خوانده و از اين رو ناظر كتاب را به دقت در آن فرا مىخواند.[١]
نمونههايى از اخبار ضعيف و حتى متفرد كتاب را مىتوان در اين صفحات ديد.[٢]
[١]. تحقيق درباره اول اربعين حضرت سيّد الشهدا عليه السلام: ص ٢٠٦.
[٢]. مانند اين كه امام حسين عليه السلام وقتى ديد على اكبر به ميدان مىرود سه بار مُشرف به مرگ شد!( ج ١ ص ٢٥٤) يا عمهها و خوهران على اكبر از رفتن وى به ميدان ممانعت كردند!( ج ١ ص ٢٥٤) يا حضرت زينب قبل از آمدن امام خودش را روى جنازه على اكبر انداخت چون مىدانست اگر او فرزندش را كشته ببيند روح از بدنش مفارقت مىكند( ج ١ ص ٢٥٤) يا خروج ليلى از خيمه با سر برهنه پس از شهادت على اكبر( ج ١ ص ٢٥٥).