فرهنگ نامه مرثيه سرايى و عزادارى سيد الشهداء - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١ - فصل يكم جايگاه مرثيهسرايى عزادارى در سخن و سيره پيشوايان
جايگاه مرثيهسرايى و عزادارى در سخن و سيره پيشوايان
فصل يكم جايگاه مرثيهسرايى عزادارى در سخن و سيره پيشوايان
بر پايه روايات، مرثيهسرايى براى سالار شهيدان و يارانش، و عزادارى براى آنان و گريه بر مصايبى كه بر ايشان گذشت، خصوصاً در دهه اول محرم و بالاخص در روز عاشورا مورد تأكيد خاندان رسالت است.
عزادارى براى سيد الشهدا در حقيقت اظهار محبت به خاندان رسول خدا صلى الله عليه و آله است كه قرآن مودت آنها را واجب كرده است:
«قُل لَّاأَسَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى.[١]
بگو در برابر اين (رسالت) مزدى از شما نمىخواهم، جز دوست داشتن خويشاوندان (مرا)».
عزادارى براى سيد الشهدا، اظهار همدردى در بزرگترين مصايبى است كه براى اهل بيت عليهم السلام و در واقع براى اسلام پيش آمد.
شيخ صدوق از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه مىفرمايد:
... رَحِمَ اللَّهُ شيعَتَنا، شيعَتُنا- وَاللَّهِ- هُمُ المُؤمِنونَ، فَقَد- وَاللَّهِ- شَرِكونا
[١]. شورى: آيه ٢٣.