فرهنگ نامه مرثيه سرايى و عزادارى سيد الشهداء
(١)
پيشگفتار
٧ ص
(٢)
فصل يكم جايگاه مرثيهسرايى عزادارى در سخن و سيره پيشوايان
١١ ص
(٣)
1 مرثيهسرايان سيد الشهدا پيش از واقعه كربلا
١٣ ص
(٤)
2 نخستين مرثيهسرايان سيد الشهدا پس از واقعه كربلا
١٤ ص
(٥)
3 پوشيدن لباس سياه در عزاى سيد الشهدا
١٦ ص
(٦)
4 تأكيد بر زنده نگهداشتن ياد سيد الشهدا
١٦ ص
(٧)
5 تأكيد بر تداوم عزادارى
١٧ ص
(٨)
فصل دوم فلسفه عزادارى
١٩ ص
(٩)
فصل سوم آسيب شناسى مرثيه سرايى و عزادارى
٢٣ ص
(١٠)
1 تحريف هدف عزادارى
٢٤ ص
(١١)
2 استناد به منابع غير معتبر
٣١ ص
(١٢)
3 گزارشهاى ذلتبار
٣٣ ص
(١٣)
چرا ذلت فرزندم حسين را خواندى؟!
٣٦ ص
(١٤)
4 غلو
٣٩ ص
(١٥)
5 دروغ
٤١ ص
(١٦)
دروغ در مرثيهسرايى در دوران گذشته
٤٢ ص
(١٧)
نمونههايى از روضههاى دروغ از نگاه محدث نورى
٤٣ ص
(١٨)
1 اضافات داستان آمدن طبيب براى معالجه امام على عليه السلام در بستر شهادت
٤٤ ص
(١٩)
2 آب آوردن ابا الفضل براى سيد الشهدا در كودكى!
٤٦ ص
(٢٠)
3 پيمان گرفتن زينب عليها السلام از حبيب بن مظاهر
٤٧ ص
(٢١)
4 احوالپرسى امام حسين عليه السلام از زين العابدين عليه السلام در روز عاشورا
٤٨ ص
(٢٢)
5 داستان اسب امام حسين عليه السلام
٤٩ ص
(٢٣)
6 داستان عروسى حضرت قاسم
٤٩ ص
(٢٤)
7 نسبت دادن شعر ابو الحسن تهامى به امام حسين عليه السلام
٥٠ ص
(٢٥)
8 آمدن زينب عليها السلام به بالين برادر در قتلگاه
٥٠ ص
(٢٦)
9 اسيرى در اين خانواده نبود
٥١ ص
(٢٧)
10 چگونگى حضور امام صادق در مجلس عزادارى
٥١ ص
(٢٨)
دروغ در مرثيهسرايى در عصر حاضر
٥٢ ص
(٢٩)
1 دعاى ليلا براى على اكبر
٥٣ ص
(٣٠)
2 نذر كردن ليلا براى سلامتى علىاكبر
٥٤ ص
(٣١)
3 داستان پيرزنى كه زمان متوكل به زيارت امام حسين عليه السلام مىرود
٥٦ ص
(٣٢)
ريشه دروغ در مرثيهسرايى از نگاه محدث نورى
٥٧ ص
(٣٣)
1 تجويز دروغ در تعزيه!
٥٧ ص
(٣٤)
2 تسامح در ابواب فضايل، قصص و مصايب
٥٩ ص
(٣٥)
ريشههاى اصلى دروغ در مرثيهسرايى
٥٩ ص
(٣٦)
الف - جهل
٦٠ ص
(٣٧)
ب - سوء استفاده از زبان حال
٦٠ ص
(٣٨)
ج - تلاش براى ارائه مصيبتى نو!
٦٣ ص
(٣٩)
د - دنياطلبى
٦٣ ص
(٤٠)
6 بدعت در نحوه عزادارى
٦٤ ص
(٤١)
فصل چهارم مجالس عزادارى هدفمند
٦٨ ص
(٤٢)
1 خدا محورى
٦٨ ص
(٤٣)
2 ارائه تاريخ و تحليل صحيح از حادثه عاشورا
٧٠ ص
(٤٤)
3 تبلور عاطفه و ارادت به اهل بيت عليهم السلام
٧٢ ص
(٤٥)
فصل پنجم كتابشناسى تاريخ عاشورا و عزادارى
٧٥ ص
(٤٦)
منابع قابل استناد
٧٧ ص
(٤٧)
منابع غير استناد
٧٩ ص
(٤٨)
1 مقتل منسوب به ابومخنف
٨٣ ص
(٤٩)
2 نور العين فى مشهد الحسين عليه السلام
٨٦ ص
(٥٠)
3 روضة الشهداء
٨٧ ص
(٥١)
4 المنتخب فى جمع المراثى و الخطب
٨٩ ص
(٥٢)
5 محرق القلوب
٩٠ ص
(٥٣)
6 اكسير العبادات فى اسرار الشهادات«اسرار الشهادة»
٩١ ص
(٥٤)
7 ناسخ التواريخ
٩٤ ص
(٥٥)
8 عنوان الكلام
٩٥ ص
(٥٦)
9 تذكرة الشهداء
٩٦ ص
(٥٧)
10 معالى السبطين
٩٧ ص
(٥٨)
منابع معاصر
٩٩ ص

فرهنگ نامه مرثيه سرايى و عزادارى سيد الشهداء - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٤ - ١ مقتل منسوب به ابومخنف

تاريخ نگاران و سيره نويسان متعدد از كتاب او درباره قيام امام حسين عليه السلام نقل كرده‌اند. از اين ميان مى‌توان به محمد بن عمر واقدى (م ٢٠٧) و محمد بن جرير طبرى (م ٣١٠) در تاريخش، ابن قتيبه (م ٣٢٢) در الامامة والسياسة، ابن عبدربّه (م ٣٢٨) در العقد الفريد، على بن حسين مسعودى (م ٣٤٥) شيخ مفيد (م ٤١٣) در الارشاد و نيز النصرة فى حرب البصرة، شهرستانى (م ٥٤٨) در الملل والنحل، خوارزمى (م ٥٦٨) در مقتل الحسين و در آخرين حلقه‌ها به ابن عساكر (م ٥٧١)[١]، در تاريخ دمشق، ابن اثير (٦٣٠) در الكامل، سبط ابن جوزى (م ٦٥٤) در تذكرة الخواص و ابوالفداء (م ٧٣٢) اشاره كرد[٢]. سوگمندانه اصل كتاب ابومخنف ناپيدا شده و ما تنها مى‌توانيم از جمع‌آورى گزارش‌هاى اين مورّخان، به بخشى از كتاب او دست بيابيم.

در دوره معاصر آقاى حسن غفارى و محمد هادى يوسفى غروى به اين كار همّت گماشته و آن بخش از كتاب ابو مخنف را كه طبرى در تاريخ خود گزارش كرده، گردآورده و با نام‌هاى «مقتل الحسين» و «وقعة الطّف» منتشر ساخته‌اند.


[١]. ابن عساكر بسيار كم از ابومخنف نقل مى‌كند، ولى در بخش معرفى زينب دختر امام‌حسين عليه السلام، تصريح مى‌كند كه كتاب ابو مخنف را خوانده است( تاريخ دمشق: ج ٦٩ ص ١٦٨).

[٢]. ر. ك: مقدمه وقعة الطّف: ص ٩.