فرهنگ نامه مرثيه سرايى و عزادارى سيد الشهداء - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩ - ريشههاى اصلى دروغ در مرثيهسرايى
٢. تسامح در ابواب فضايل، قصص و مصايب
مطلب ديگرى كه از منظر محدث نورى دومين عامل عمده در دروغپردازى در مرثيهسرايى است، تمسك به سيره علما مبنى بر ضبط و نقل روايات ضعيفه در مؤلفات خود و تسامح در ابواب فضايل و قصص و به خصوص مصايب است.
ايشان پس از توضيح اين شبهه به تفصيل توضيح مىدهد كه اين سخن مغالطهاى بيش نيست و هرگز علماى درستكار كه سيرشان در خطوط مستقيمه موازين عدليه است از كتابى كه صاحبش را نشناسند نقل نكنند و نيز از كتابى كه مؤلفش بىمبالات و فرقى ميان خبر موهون و غير موهون نگذاشته و در مقام نقل تميزى براى آنها مقرر نداشته خبرى بيرون نياورند.[١]
به هر حال ترديدى نيست كه تسامح در نقل فضايل، قصص و مصايب، مجوز دروغپردازى و نسبت دادن هر مطلبى كه در ابواب و موضوعات ياد شده در هر كتاب يافت، به اهل بيت عليهم السلام نيست.
ريشههاى اصلىِ دروغ در مرثيهسرايى
به نظر مىرسد آن چه در ريشهيابىِ دروغپردازى در مرثيهسرايى بدان اشاره شد، در واقع بهانه دروغ پردازان است، نه ريشه اصلىِ آن.
[١]. ر. ك: لؤلؤ و مرجان: ص ٢٧٧- ٣٠٢.