فرهنگ نامه مرثيه سرايى و عزادارى سيد الشهداء - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨ - پيشگفتار
و بدين سان، بر همه مرزبانان اسلام ناب و پاسداران فرهنگ اصيل عاشورا، و علاقمندان به اهل بيت عليهم السلام، فرض است، كه همه توان خود را در جهت آفتزدايى و پالايش فرهنگ عاشورا، و فرهنگسازى صحيح مرثيهسرايى و عزادارى سيد الشهداء به كار گيرند، و نقشه دشمنان را نقش بر آب نمايند.
تا آن جا كه ما مىدانيم نخستين كتابى كه بدين منظور تأليف شده كتاب «لؤلؤ و مرجان»[١] نوشته محدث نورى است، همچنين استاد شهيد، علامه مطهرى رحمه الله در «حماسه حسينى» همين هدف را تعقيب كرده است.
اما فرهنگنامه مرثيه سرايى سيد الشهدا، ضمن ادامه راه «لؤلؤ و مرجان» و «حماسه حسينى» اشاره به اين نكته مهم دارد كه در نظام جمهورى اسلامى براى آفتزدايى فرهنگ عاشورا نبايد به گفتن و نوشتن و رهنمود بسنده كرد، بلكه بايد به گونهاى برنامهريزى نمود كه مرثيهسرايى و عزادارى به شيوه صحيحى كه مورد رضاى خدا و اهل بيت است به صورت يك فرهنگ، همگانى گردد، و همه ارگانهاى فرهنگى نظام، به ويژه صدا و سيما براى اين فرهنگ سازى، برنامهريزى و تلاش كنند.
فصل يكم اين فرهنگ نامه[٢] اختصاص به تبيين جايگاه
[١]. اين كتاب در سال ١٣١٩ هجرى قمرى، يكصد و ده سال پيش نگارش يافته است.
[٢]. گفتنى است كه اين فرهنگ نامه، بخشى از دانش نامه امام حسين عليه السلام است كه به دليلشدت نياز به آن به صورت مستقل نيز تقديم علاقمندان مىگردد.