فرهنگ نامه مرثيه سرايى و عزادارى سيد الشهداء - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦١ - ب - سوء استفاده از زبان حال
واقع نوعى هنرمندى در ذكر مصيبت است:
شرط اول اين كه: مرثيهسرا، توان تشخيص حال كسى را كه مىخواهد زبان حال او را بيان كند داشته باشد، و اين توان در صورتى تحقق مىيابد كه سراينده زبان حال، اطلاع كافى از هدف نهضت حسينى، تاريخ عاشورا، و خصوصيات روحىِ كسى كه حال او را مىخواهد بازگو نمايد داشته باشد.
شرط دوم اين كه: سخنى را به امام حسين عليه السلام و اهل بيت او نسبت ندهد، بلكه تصريح كند آن چه مىگويم تشخيص من است.
متأسفانه بدون در نظر گرفتن دو شرط ياد شده، بسيارى از مرثيهسرايان مطالبى را خصوصاً به صورت شعر به امام و اهل بيت آن بزرگوار نسبت مىدهند كه واقعيت ندارد. به نظر مىرسد سوء استفاده از زبان حال در مرثيهسرايى يكى از عوامل راه يافتن دروغ به مقتلهاى مكتوب باشد.
از باب نمونه شعر معروف منسوب به امام حسين عليه السلام:
|
إن كانَ دينُ مُحَمَّدٍ لَم يَستَقِم |
إلّا بِقَتلي يا سُيوفُ خُذيني |