كه چه برنامه‌اى اسلام دارد كه ما عمل كنيم؟ خوب، فلان طايفه برنامه دارد، فلان طريقه برنامه دارد، برنامه زندگى دارد، ما زندگى مى‌خواهيم. اسلام يك مطلبى است فردى ما بين انسان و خداى تبارك و تعالى؛ بيش از اين چيزى نيست، بنا بر اين برنامه‌اى ندارد تا اينكه ما عمل بكنيم. اين براى اين است كه مطلع نيستند از اسلام؛ اطلاعى از احكام اسلام ندارند؛ خيال مى‌كنند كه برنامه ندارد اسلام. بر علماى اسلام است كه اين مطلب را تصويب [كنند] البته خودشان با مسائلى كه دارند نمى‌توانند، اما تصويب اين مطلب بر علماى اسلام است كه تصويب كنند اين مطلب را، كه اسلام را، همه شئون اسلام را، همه فنون اسلام را، همه احكام اسلام را بنويسند، بيان كنند، عرضه بدارند به دنيا. قوانين اسلام را در هر رشته‌اى كه هست بنويسند، منتشر كنند؛ اگر موفق بشوند دستگاه فرستنده پيدا بكنند كه به دنيا ابلاغ بكنند؛ اسلام را آن طور كه هست معرفى كنند به دنيا؛ بفهمد دنيا كه ما چه داريم و با اينكه اين را داريم اين طور زندگى مى‌كنيم. اين مسئوليت بزرگى است كه به دوش علماى اعلام- أعلَى اللَّه كلِمَتَهُم- به دوش آنهاست و شما آقايان، شما فضلاى اعلام و علماى جوان هم مسئوليت داريد؛ آتيه اسلام به دوش شماست مسئوليتش؛ الآن هم مسئوليت داريد و بسيار مسئوليت سنگينى است.

تهذيب نفس‌

بايد از همين حالا، همين جوان شانزده ساله، همين جوان بيست ساله كه [در] مدارس هست، در مدارس علمى هست، از حالا بايد آن طورى كه رضاى خداست، آن طورى كه دستورات الهى است، از حالا بايد خودش را عادت بدهد به اينكه آن طور باشد. يك قدم كه براى تحصيل علم برمى‌دارد، يك قدم هم براى تحصيل اخلاق خوب و تهذيب بردارد. اگر خداى نخواسته عالِمى مهذب نباشد، اگر خداى نخواسته عالمى آن طورى كه اسلام مى‌خواهد نباشد، اين ضررش از نفعش بيشتر است. تمام اديانى كه مخترَع است و تمام اديانى كه اختراع شده است و كذب است، اين اشخاص تحصيلكرده مؤسسش هستند، اشخاصى كه در حوزه‌هاى علميه تحصيل كرده‌اند لكن مهذب نبودند. شما ملاحظه بفرماييد رؤساى مذاهب باطله را، مى‌بينيد كه رؤساى مذاهب باطله تمامشان از