صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٥ - نامه سرگشاده سرگشاده به امير عباس هويدا (خيانتهاى شاه و دولت)

تعاون و اخاذى و غارتگرى مأمورين از دهقان گول خورده و پشيمان هستيد؛ بالاخره ناظر حبسها و ارعاب تبعيدهاى غير قانونى هستيد و در خوشى و عياشى و بازيهاى خجلت آور غوطه خورده به قبرستانى كه نامش ايران است فاتحه مى‌خوانيد. چطور وجدان خودتان را راضى مى‌كنيد براى حكومت زودگذر اين قدر چاپلوسى از اجانب كرده، ذخاير ملت را به رايگان و يا مقدارى ناچيز تسليم آنها نموده و ظلم و ستم به زيردستان يعنى ملت بدبخت مى‌كنيد؟ چرا راضى مى‌شويد حكومت خود و مملكت اسلام را عقب افتاده به دنيا معرفى نماييد؟ نقض قانون اساسى سند عقب افتادگى است. رفراندم غير قانونى و در عين حال قلابى سند عقب‌ماندگى است. آزاد نگذاشتن ملت را براى انتخاب وكيل، و نصب اشخاص معلوم الحال را به دستور ديگران- بى‌دخالت ملت- دليل ضعف و عقب افتادگى است.

شماها مى‌دانيد اگر ملت سرنوشت خود را در دست بگيرد، وضع شماها اين نحو نيست و بايد تا آخر كنار برويد. و اگر ده روز آزادى به گويندگان و نويسندگان بدهيد، جرايم شما برملا خواهد شد؛ قدرت آزادى دادن نداريد «و الخائن خائف». [١] سلب آزادى مطبوعات و ديكته كردن سازمان به اصطلاح امنيت، سند عقب افتادگى است. هر چندى جشن گرفتن براى امورى كه در كشورهاى ديگر اسمى از آن نيست با تحميل خرجهاى كمرشكن به ملت، سند ديگرى است. تسليم به خواسته‌هاى دولت پوشالى اسرائيل و به خطر انداختن اقتصاد مملكت، سند ضعف و نوكرى است و سند خيانت به اسلام و مسلمين است. اعطاى مصونيت به اجانب، سند بزرگ عقب افتادگى و بى‌حيثيتى و تسليم بى‌قيد و شرط است. شما مى‌دانيد با تصويب اين طرح چه خيانتى به اين مملكت و به اسلام كرده‌ايد و چه ضربه‌اى به استقلال اين مملكت زده‌ايد؟ البته مخالف اين طرح، خائن و مستحق تبعيد است!!

آقاى هويدا، نطقهاى اسف‌انگيزى كه مع الاسف طبع شده است، متضمن بعضى‌

[١] خيانتكار، ترسو است.