صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٧ - نامه به آقاى محمد شريعت اصفهانى (اوضاع ايران)

اين جانب اصل اين مطلب را صحيح نمى‌دانم؛ و مباحثه را مضر مى‌دانم. آنها از آقايان حديث صحيح به طرق خودشان راجع به قبّه و بارگاه مى‌خواهند، و اگر شما تنازل كنيد و بگوييد مظَلَّه‌ [١] براى احيا باشد، تصديق حرف آنها را كرديد و تا آخر محكوم شديد، و ساير اعتاب مطهره را هم محكوم كرديد؛ و اين امر ممكن است منعكس شود در ممالك اسلامى؛ هذا كُلّه؛ مَعَ اينكه اساس مذهب در اين بلاد در خطر كفر است و عاملين آن از طرف مقامات مُعْظَمه تجليل و تطهير مى‌شوند و امور فجيعه يا به سكوت و يا به تأييد مى‌گذرد، و خواهيد ملاحظه فرمود كه اگر- خداى نخواسته- خداوند مهلت دهد، پس از چندى چه خواهد شد و چه خواهند كرد. «و الى اللَّه المُشْتَكى‌ و عَليه المُعَوَّل». و السلام عليكم.

روح اللَّه الموسوي الخمينى‌

منزل اين جانب را در قم عده كثيرى كماندو محاصره كرده و نگذاشتند روضه بخوانند، ولى حَصر بعد از ظهر برداشته شد و على المحكى جمعيت كثيرى عصر رفته‌اند آنجا. اخوى اين جانب را هم از قم به تهران برده‌اند و آنجا آزاد كردند. مدرسه فيضيه را مدتى است قبضه كرده و پس از اصلاحاتى كه مهمش عكسهايى و شعارهايى بوده [كه‌] با التزاماتى رد كرده‌اند در صورت، و تحت مراقبت كامل است معناً؛ ولى در عين حال يك شب شعارهايى در جميع ديوارها نوشته شده است و مجرمين درست به دست نيامده‌اند، و بعضيها را گرفته‌اند. وضع قم فجيع است و اين نحو مدرسه دارى افجع. [٢] اينها مسموعات است. و السلام.

[١] سايبان، خيمه، چادر بزرگ.

[٢] فجيع تر.