عرفان حافظ ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١ - حافظ از نگاه تاریخ

برو» ولی اینها دلیل نمیشود که واقعاً حافظ عملًا هم خرقه پشمینه میپوشیده است. این «خرقه پشمینه» هم که لفظش آمده، مثل خیلی الفاظ دیگر حافظ است، که بعد روی آن بحث میکنیم. این را من صد درصد نفی نمیکنم که حافظ در زی اهل تصوف بوده، ولی تا آنجا که من مطالعه کردهام قرینهای به دست نیامده است که در زی اهل تصوف بوده و بلکه قرائن برخلاف است، و حتی با اینکه این مرد در دیوان خودش تکیه زیاد دارد که بی «دلیل راه»- یعنی بیمربی، آن که متصوفه او را «مرشد» و احیاناً «شیخ» و «استاد» میگویند- [نباید طی طریق کرد و] تکیه عجیب دارد که کسی بدون استاد و مربی محال است که این راه را بتواند طی کند: