عرفان حافظ ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٠ - وحدت تجلّی

به ابد با یک جلوه حق پیدا شد و بس، و آیه «وَ ما امْرُنا الّا واحِدَة» [١] را همینطور تعبیر و تفسیر میکنند. حکما میگویند «علت و معلول»، عرفا اصلًا علت و معلول را غلط میدانند، میگویند علت و معلول در جایی است که ثانی برای حق وجود داشته باشد، اینجا باید گفت تجلی و متجلی، ظهور و مظهر.

ولی در فلسفه صدرا این قضیه حل شده یعنی او تحقیق در «علت و معلول» را رسانده به آنجا که نتیجهاش با تجلی یکی شده. حافظ در اینجا خیلی عالی و شیرین داد سخن داده، یکی آن غزل معروفش است، میگوید: