عرفان حافظ ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٣ - انسان در عرفان

سالها دل طلب جام جم از ما میکرد

وانچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است [١]

طلب از گمشدگان لب دریا میکرد

بیدلی در همه احوال خدا با او بود

او نمیدیدش و از دور خدایا میکرد [٢]

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش

کو به تأیید نظر حل معما میکرد

دیدمش خرّم و خندان قدح باده به دست

واندر آن آینه صدگونه تماشا میکرد