آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٢ - اسلام و منطق محبت
اسلام تبلیغ میکردند و انجیل را به دست میگرفتند که این کتاب کتاب محبت است، امروز میبینیم هر روز دهها تُن «محبت» روی ویتنام میریزند [١]! اینها همان محبتی است که انجیل به آنها گفته است! این محبتها به صورت بمبها و حتی بمبهای ناپالم درآمده است که همین قدر که فرود آمد نه تنها سربازها بلکه بچهها و پیرها و زنها آتش میگیرند و لباسها و گوشتها از بدنشان میریزد.
اسلام در درجه اول محبت را به کار میبرد؛ آنجا که محبت مفید نبود، دیگر ساکت نمینشیند. گفت: «چون پند دهند نشنوی، بند نهند.»
علی علیه السلام درباره پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله میفرماید: طَبیبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ، قَدْ احْکمَ مَراهِمَهُ وَ احْمی مَواسِمَهُ [٢] طبیبِ سیار است، طبیبی که در یک دستش مرهم است و در دست دیگرش ابزار جرّاحی؛ آنجا که با مرهم میشود معالجه کرد، مرهم میگذارد و آنجا که مرهم مفید نیست، کارد و چاقو به کار میبرد، ابزارِ داغ کردن به کار میبرد؛ از هردو استفاده میکند، هم از درشتی و هم از نرمی. سعدی خوب میگوید:
درشتی و نرمی به هم در به است | چو رگزن که جرّاح و مرهم نِه است | |
و این عین مضمونی است که علی علیه السلام فرموده است.
[قرآن میفرماید:] وَ مَنْ احْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعا الَی اللَّهِ وَ عَمِلَ صالِحاً وَ قالَ انَّنی مِنَ الْمُسْلِمینَ. صحبت از دعوت به خداست (که حالا نمیخواهم این آیه را تفسیر کنم).
پشت سر آن میفرماید: وَ لا تَسْتَوِی الحَسَنَةُ وَ لَاالسَّیئَةُ ادْفَعْ بِالَّتی هِی احْسَنُ فَاذَا الَّذی بَینَک وَ بَینَهُ عَداوَةٌ کأَنَّهُ وَلِی حَمیمٌ [٣] ای
[١]. [سخنرانی در سالهای جنگ ویتنام ایراد شده است.]
[٢]. نهجالبلاغه، خطبه ١٠٦.
[٣]. فصّلت/ ٣٣ و ٣٤.