آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٤ - رسالت دین
اوست به سوی اوست؛ به همین جهت اصلًا وجودشان تسبیح است، صیرورتشان تسبیح است، حرکت و جنبششان تسبیح است. در این زمینه مولوی شعرهای خیلی خوبی دارد، میگوید:
جزءها را رویها سوی کل است [١] | بلبلان را عشق با روی گل است | |
... آنچه از دریا، به دریا میرود [٢] از همان جا کآمد آنجا میرود [٣] از سر که سیلهای تیزرووز تن ما جان عشقآمیز رو |
«لِلَّهِ مُلْک السَّمواتِ وَ الْارْضِ» از آنِ اوست،«وَ الَی اللَّهِ الْمَصیرُ»رسالت دین
دین یک رسالتی دارد که این رسالت از غیر دین ساخته نیست؛ یعنی از عقل و علم و فکر بشر این رسالت ساخته نیست و اگر در حدود علم و
[١]. البته تعبیر «جزء» و «کل» اندکی [نارساست]، شعر است دیگر. هر جزئی رویش به کلّ خودش است.
[٢]. میگوید این بارانها را شما میبینید چگونه از دریا برمیخیزد، آخر هم برمیگردد به همان جا که بوده است. چون از دریاست، به دریا هم برمیگردد.
[٣]. از همان جا که آمده به اصل خودش باز میگردد:
هرکه او مهجور ماند از اصل خویش | بازجوید روزگار وصل خویش | |