آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٤ - وجهه مُلکی و وجهه ملکوتی موجودات
مرحوم حاج شیخ عباس قمی هم در مفاتیح نقل کرده است، میگوید:
جمله ذرات عالم در نهان | با تو میگویند روزان و شبان | |
ما سمیعیم و بصیریم و هُشیم | با شما نامحرمان ما خامشیم | |
چون شما سوی جمادی میروید | محرم جان خدادان کی شوید | |
در جای دیگر شعرهای خیلی عالیای دارد که متأسفانه همه آن را حفظ نیستم؛ میگوید:
معنی «اللَّه» گفت آن سیبویه | یولِهون فی الحوائج هُمْ لَدیه | |
«اللَّه» یعنی موجودی که همه موجودات نیاز خودشان را به درگاه او میبرند. بعد میگوید خاک چنین، باد چنین، هوا چنین، دریا چنین و صحرا چنین [و این گونه نیاز خود را به درگاه او میبرند:]
بلکه جمله ماهیان در موجها | جمله پرّندگان بر اوجها | |
و خلاصه میگوید ذرهای در عالم نیست الّا این که این طور است [١] وجهه مُلکی و وجهه ملکوتی موجودات
حال، آنها که میگویند واقعاً غلغلهای از تسبیح موجودات در ذرات عالم هست مقصودشان چیست؟ آیا مقصودشان این است که در همین فضا الآن صدا پراکنده است- همین طور که امواج رادیو هست- ولی ما
[١]. [اشعار مولوی چنین است:
معنی «اللَّه» گفت آن سیبویه | یولهون فی الحوائج هم لدیه | |
گفت الِهنا فی حوائجنا الیک | و التمسناها وجدناها لدیک | |
صد هزاران عاقل اندر وقت درد | جمله نالان پیش آن دیان فرد | |
هیچ دیوانه فلیوی این کند | بر بخیلی عاجزی کدیه تند؟ | |
گر ندیدندی هزاران بار بیش | عاقلان، کی جان کشیدندیش پیش؟ | |
بلکه جمله ماهیان در موجها | جمله پرّندگان بر اوجها | |
پیل و گرگ و حیدر اشکار نیز | اژدهای زفت و مور و مار نیز | |
بلکه خاک و باد و آب و هر شرار | مایه زو یابند، هم دی هم بهار] | |