آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣١ - نقش ایمان در سعادت انسان

این صورت اشکال. این موضوع را خیلی از افراد به صورت اشکال و ایراد سؤال میکنند و من خودم در آخرین بخش کتاب عدل الهی همین مسئله را مطرح و مفصل درباره این موضوع بحث کردهام. اکنون به مناسبت این سه آیه، مقداری از این مطالب را عرض میکنم.

ما میبینیم قرآن تنها روی عمل تکیه نمیکند، روی عمل و ایمان هردو تکیه میکند. میبینید قرآن همیشه میگوید: الَّذینَ امَنوا وَ عَمِلُوا الصّالحاتِ آنان که ایمان دارند و عملشان صالح است. قرآن برای سعادت بشر، نه به ایمانِ تنها اتکاء میکند که بگوید اگر ایمانت درست بود دیگر اهل سعادت هستی، عملت هرچه بود، بود و نه به عمل تنها تکیه میکند که بگوید: «الَّذینَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ سَواءٌ امَنوا اوْ لَمْ یؤْمِنوا» کسانی که عمل صالح انجام میدهند، خواه ایمان داشته باشند یا نداشته باشند؛ بلکه قرآن میگوید ایمان و عمل صالح هردو.

البته عدهای هم از آن طرف بودهاند که میگفتهاند عمل هیچکاره است و هرچه هست ایمان است. در میان خودمان هم هستند افرادی که عمل را تحقیر میکنند و میگویند عمل در سعادت انسان اثر ندارد و فقط ایمان مؤثر است. عدهای هم از این طرف میگویند باید عمل اثر داشته باشد نه ایمان، و عجیب این است که مدعی هستند خود قرآن هم در بعضی آیات همین مطلب را تأیید کرده است؛ میگویند مگر خود قرآن نمیگوید: انَّ اللَّهَ لا یضیعُ اجْرَ الْمُحْسِنینَ [١] خدا کار نیکوکاران را ضایع نمیکند (نمیگوید آن نیکوکار مؤمن باشد یا نباشد) و یا: انّا لا نُضیعُ اجْرَ مَنْ احْسَنَ عَمَلًا [٢] هرکسی که کار خیری بکند ما اجرش را ضایع نمیکنیم.

این سؤال بیشتر از اینجا مطرح میشود که میگویند ما افرادی را

[١]. توبه/ ١٢٠.

[٢]. کهف/ ٣٠.