گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٧٠ -           نظرى به روايات
انديشه ى درست اسلامى نبود , به معاويه بيش از على محبت و انس مى گرفتند .
نبايد تصور كرد كه معاويه در زمان خود ميان مردم محبوبيت نداشته است , از ساكنين كوفه و مدينه , مردمى كه مستقيما زير نفوذ آموزشهاى اميرالمؤمنين عليه السلام قرار گرفته و به شكلى اساسى با اسلام آشنا شده بودند كه بگذريم سراسر كشور مسلمان در طول سالها حكومت همراه با اختناق فكرى باند اموى , بر اثر تبليغات دستياران معاويه و بيشتر بر اثر خلق و خوى مزورانه ى وى , او را شخصيتى لايق و محترم و داراى لقب( خال المؤمنين) [١] مى دانستند و براى او شخصيت و محبوبيت فراوان قائل بودند و البته چگونگى رفتار معاويه باسران و متنفذان و طبقاتى كه مى توانستند جسم و دل و مغز مردم را در برابر مقامى همچون معاويه خاضع كنند , و محبت هاى بى حساب و بخشش
[١]- خواهرش ام حبيبه , همسر پيامبر و مادر مؤمنان بود , پس او نيز مى بايست دائى ( خال ) آنان باشد ! و بر اين قياس , بايد ابوسفيان را( جد المؤمنين ) و هند جگر خوار را( جده المؤمنين) دانست !