گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٩٦ -           پايدارى و پيروزى

دو سال اين درخت را به بارورى نزديك مى سازد . اگر اين كوشش نباشد ميوه ى اين درخت دو سال ديرتر به دست مى آيد و شايد اساسا وقت بارورى درخت تلف مى گردد . . . آيا حقيقت غير از اين است ؟

در كنار اين حقيقت , حقيقت ديگرى هم وجود دارد : اگر پس از بروز مانعى كه باغبان دلسوز را از ادامه ى كار بار داشته باغبان ديگرى كار او را دنبال نكند و به وظائف سال سوم و چهارم و . . . نپردازد اين درخت هرگز به برگ و بار نخواهد رسيد .

محموله ئى كه قرار است ١٠ قدم راه را طى كند و به مقصدى در ده قدمى برسد پس از طى دو قدم , دو مرحله بهدف نهائى نزديك گشته است , اگر نفر اول توانست خود , بقيه ى قدمها را بردارد يا جانشين او اين اقدام را پس از او متقبل شد , اين بار به سر منزل خواهد رسيد و اگر اين وظيفه بوسيله ى نفر اول يا نفر پس از او تعقيب نشود البته هدف نهائى به دست نخواهد آمد ولى هدف نزديك , همانكه نتيجه ى صبر در دو قدم نخستين است , مسلما عايد گشته است و در اين شكى نيست .