گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ٧٨ - ٣ - صبر در برابر حوادث ناگوار ( مصيبت )
آنكس كه براى سختى ها و ناملايمات روزگار , مايه ئى از صبر , فراهم نكرده باشد به ناتوانى و عجز در خواهد افتاد . ( كافى ج ٢ ص ٩٣ )
روايت دوم عن ابيعبدالله عليه السلام : ان العبد ليكون له عندالله الدرجه لايبلغها بعمله , فيبتليه الله فى جسده اويصاب بماله او يصاب فى ولده , فان هو صبر بلغه الله اياه . ( سفينه البحارج ٢ ص ٥ )
( براى بنده , مقامى و رتبتى در نظر گرفته شده است كه با عمل بدان نمى تواند رسيد , پس خدا او را به بليه ئى در پيكرش يا خسارتى در مالش يا حادثه ئى براى فرزندانش مبتلا مى سازد , اگر صبر كرد خدا بدان مقام مى رساندش ) .
در اين روايت نقش سازنده و تعالى بخش صبر كاملا آشكار است .
عثمان بن مظعون كه از مسلمانان با سابقه ى صدر اسلام و از مهاجران به حبشه و مدينه بود , فرزند جوان خود را در مدينه از دست داد . سنگينى بار مصيبت بقدرى او را بستوه آورد كه تصميم گرفت هميشه ى عمر , خانه نشين شده به عبادت بپردازد و يكباره دست از فعاليت هاى اجتماعى بردارد . افسردگى ناشى از اين مصيبت , چنان بود كه ترجيح مى داد ديگر هرگز جلوه هاى زندگى را نبيند .