گفتاري در باب صبر - الخامنئي، السيد علي - الصفحة ١٧ - حديث اول
حضرت ابى على بن الحسين ( ع ) الوفاه ضمنى الى صدره و قال يا بنى ! اوصيك بما اوصانى به ابى حين حضرته الوفاه و بما ذكران اباه اوصاه : يا بنى ! اصبر على الحق و انكان مرا ]( ( كافى ج ٢ ص ٩١ )
ابوحمزه ثمالى كه از پيروان خاص و مخلص خاندان پيامبر و از عناصر اصلى جبهه ى تشيع راستين است از امام و استاد و راهبر خود امام باقر ( ع ) چنين نقل مى كند كه آن حضرت فرمود : وقتى لحظه ى وفات پدرم على بن الحسين عليه السلام فرا رسيد در آن دم آخر مرا به سينه ى خود چسبانيد .
امام باقر جانشين پدر بزرگوار و ميراث بر بار امانت و ادامه دهنده ى راه و كار , بل ادامه ى وجود اوست , همانطور كه پدرش امام على بن الحسين نيز ادامه ى وجود و كيان امام حسين بن على ( ع ) است و هر يك از شخصيت هاى سلسله ى امامت , ادامه ى وجود امام پيشين و همگى ادامه ى وجود پيامبر خدايند . همه يك عنصر و يك نور و بر روى يك خط و پوينده ى يك راه و جوينده ى يك هدف اند ( به تفصيلى كه در بحث امامت گفته و نوشته ايم )
و گفت : پسرم ! مى خواهم تو را وصيت كنم به وصيتى كه پدرم در آخرين لحظات زندگى مرا بدان توصيه كرد ,