جامع المسائل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٦٧ - حيازت و تحجير

جواب: در جمهورى اسلامى ايران اين امور تابع مقررات موجود است، و بايد از سازمان مراتع مجوز گرفته شود.

سؤال ١٣٩٥: آيا شخص مى‌تواند جلوى عبور راه عام مراتع را بگيرد؟

جواب: فرد خاص نمى‌تواند اين كار را انجام دهد. و اين هم تابع مقررات سازمان مراتع مى‌باشد.

حيازت و تحجير

سؤال ١٣٩٦: اين جانب مقدارى زمين در جاى معينى خريدم. دو سال بعد دور آن را سنگ‌چين نموده و روى آن نخود ديم كاشتم. در سال ١٣٥٠ دولت سابق آن را ملى اعلام كرد، آيا شرعا من مالك آن زمين هستم؟

جواب: با توجه به خصوصيات مذكور، مالك شرعى شما هستيد.

سؤال ١٣٩٧: بعد از چندين سال زحمت، آبى از چاه براى زراعت بيرون آورده‌ام، آيا اين آب جزء انفال است يا متعلق به خودم؟ و آيا مى‌توانم وقف كنم؟

جواب: با فرض اينكه محل چاه از اراضى موات بوده و به قصد تملك حيازت كرده و حفر چاه كرده‌ايد، آن چاه متعلق به شما است و وقف آن مانع ندارد.

سؤال ١٣٩٨: چند نفر مدتها قبل زمين مواتى را تحجير مى‌كنند و بعد از حفر چاه و نصب موتور آب پشيمان مى‌شوند و محل را رها كرده و مى‌روند، بعدها چند نفر از اهالى، همانجا را تصرف و احيا مى‌كنند. يعنى باغ درست مى‌كنند يا خانه مى‌سازند، آيا كسانى كه قبلا علامتگذارى كرده‌اند روى اين زمينها حقى دارند؟

جواب: حكم كلى مسأله اين است كه حفر چاه تحجير است و موجب حق اولويّت مى‌شود. ولى اگر پس از تحجير زمين را مدتى طولانى مهمل و معطل گذاشتند، حق اولويت ساقط مى‌شود. و ديگران مى‌توانند آن را تصرف و احيا كنند ولى در اين فرض احتياط اين است كه با اجازه حاكم شرع باشد. و در فرض سؤال، ظاهرا حق اولويت آقايان ساقط شده و مردمى كه زمين را تصرف و احيا