جامع المسائل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٣٤ - ترك معاشرت به عنوان نهى از منكر يا امر به معروف

مرتبه معاشرت با ايشان لازم است؟

جواب: صله رحم منحصر به رفت و آمد نيست. اگر اين طريق معاشرت موجب فساد است، به طريق ديگر از قبيل: مكاتبه و احسان، صله كنيد، و ضمنا از موعظه و نصيحت، تا ممكن است خوددارى نكنيد كه بزرگترين صله و احسان در حقّ آنها، بازداشتن آنها از معصيت است.

سؤال ٩٤٠: بعضى از بستگان ما بكلّى، توجّه به نماز و روزه و ساير واجبات ندارند و موعظه و نصيحت هم در آنها اثر نمى‌كند، اكنون صله رحم با آنها چه صورت دارد؟

جواب: اگر ترك صله، موجب تنبّه و ارتداع آنها از معصيت مى‌شود ترك كنيد و اگر به معاشرت و نصيحت، احتمال ارتداع آنان از معصيت بدهيد معاشرت و صله رحم كنيد، تا آنان را وادار به اطاعت خداوند سبحان كنيد.

سؤال ٩٤١: آيا قطع رابطه از ارحامى كه تجاهر به گناهان مى‌كنند جايز است يا نه؟

جواب: اگر قطع مراوده، موجب تنبّه و ارتداع آنها از معصيت باشد، لازم است قطع مراوده شود.

سؤال ٩٤٢: آيا انسان مى‌تواند از نظر شرعى با خويشاوندانى كه بى‌تقوا و بى‌نماز و ضد انقلابند از قبيل: پدر و مادر، خواهر و غيره قطع رحم كند؟

جواب: قطع رحم جايز نيست. ولى بايد آنها را با مراعات موازين، امر به معروف و نهى از منكر كند.

سؤال ٩٤٣: كمك به كسى كه نماز نمى‌خواند ولى اعتقاد به وجوب آن دارد، چگونه است؟

جواب: در صورتى كه ترك اعانت به او موجب تنبّه و خواندن نماز شود اعانت نكنند. مگر در مواردى كه ترك اعانت، موجب تلف او شود كه اين صورت، حفظ نفس او لازم است.

سؤال ٩٤٤: اگر در محيط كار و اداره خلاف شرعى ديده شد و اگر تذكر بدهيم مؤثر واقع نمى‌شود يا اصلا تذكر دادن ممكن نباشد، تكليف ما چيست؟