جامع المسائل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥٦٩ - فروش و اهداى اعضاى بدن، و وصيت بر آن

جواب: در مواردى حاكم شرع مى‌تواند طبق موازين شرع تخفيف بدهد. ولى ظاهرا مورد سؤال از آن موارد نباشد. در عين حال اگر حاكم شرع صلاح دانست بعيد نيست، كه طبق ولايت عامّه‌اى كه دارد بتواند چنين تخفيفى را بدهد ولى محكوم را در اهداى اعضا مخير كند، نه بصورت شرط، آن هم نسبت به اعضايى كه مجاز به اهدا است نه مطلقا، بلى اگر اعدام مربوط به حق الناس باشد. حاكم چنين حقى را ندارد.

سؤال ٢١٢٢: فروش عضو قطع شده در حدّ يا قصاص يا واگذارى آن به مسلمان ديگر جايز است يا نه؟ اگر جايز است، رضايت چه كسى شرط است و پول فروش آن به چه كسى مى‌رسد؟

جواب: دليلى بر عدم جواز فروش فى نفسه به نظر نرسيده است ولى بهتر است صاحب آن به جهت رفع يد پول بگيرد.

سؤال ٢١٢٣: خريدوفروش خون چه حكمى دارد؟

جواب: در شرايط فعلى كه داراى منفعت حلال عقلايى است، مانعى ندارد.

سؤال ٢١٢٤: آيا قطع و برداشتن عضوى از انسان زنده براى پيوند به انسان ديگر، ديه دارد؟

جواب: در صورتى كه براى دهنده عضو ضرر نداشته باشد، و با رضايت او برداشته شود، ظاهرا ديه ندارد.

سؤال ٢١٢٥: آيا اهداى كليه شخص نامحرم، به ديگرى جايز است؟

جواب: از اين جهت، مانعى ندارد.

سؤال ٢١٢٦: اگر شخص دهنده عضو يا گيرنده زن و مرد بيگانه باشند، حكمش چيست؟

جواب: در مواردى كه دادن عضو جايز باشد، اشكالى ندارد.

سؤال ٢١٢٧: اگر شخصى در زمان حيات وصيت كند كه بعد از مرگش عضوى از بدنش را به شخصى يا اشخاصى كه نيازمند مى‌باشند، پيوند زنند؛ آيا وصيت او نافذ است؟ اگر وصيت كرده باشد كه او را بعد از مرگ بفروشند، چطور؟