جامع المسائل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٤ - نجاست كافر
گفت ولى بعد پشيمان نشد؛ آيا اين دشنام و ناسزا موجب ارتداد و نجس شدن او شده است؟
جواب: اگر عصبانيت او به حدى بوده كه از خود بىخود شده در اين صورت مرتد نشده و نجس نيست؛ ولى اگر عصبانيت به اين حد نبوده مشكل است و بايد توبه كند.
سؤال ٩٠: آيا فرقههايى از قبيل صوفيه و دراويش حتى شيخيه با وجود بدعتهايى كه در اعمال آنها مشاهده مىشود محكوم به طهارتند؟
جواب: محكوم به طهارت مىباشند ولى بهتر آن است كه كمتر با آنان معاشرت شود.
سؤال ٩١: اگر دست تر به درب يا ديوار يا اشياء متعلق به مسيحيان، يهوديان يا هندوها بخورد، آيا نجس مىشود؟
جواب: با عدم علم به نجاست، پاك است.
سؤال ٩٢: تكليف آموزگاران با دانشآموزان بهايى چيست، آيا جايز است قرآن را در اختيار آنان قرار دهند؟
جواب: بايد با آنها معامله نجاست كرد و قرار دادن قرآن در اختيار آنان جايز نيست.
سؤال ٩٣: شخصى است كه عمدا نماز نمىخواند و تارك الصلاة است ولى منكر نماز نيست، آيا كافر و نجس است؟
جواب: چنين شخصى كه منكر نماز نيست فاسق و معصيت كار است و محكوم به كفر و نجاست نمىباشد.
سؤال ٩٤: آيا با توهين و فحاشى به قرآن (العياذ باللّه) مسلمان مرتد مىشود و تكليف كسانى كه مىبينند او مكرّر توهين مىكند چيست؟
جواب: اگر توهين و فحاشى از روى عصبانيت باشد و عصبانيت به حدى بوده كه از خود بىخود شده بايد توبه كند. اما اگر با قصد و اراده و ناشى از عداوت با