مديريت و فرماندهى در اسلام - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١ - اختناق در مكّه و آغاز هجرت
٢- هجرت گروهى از مسلمانان نخستين به حبشه كه «هجرت اولى» يا «هجرت صغير» بود، نيز بخشى از اين برنامه محسوب مىشد؛ چرا كه هم باعث شد صداى آئين نوين و پرخروش اسلام در فضاى آفريقا بپيچد و مهاجران حبشه نيروى ذخيرهاى باشند براى آينده حكومت اسلامى و هم سبب شد كه از وضع دولت و حكومت آنجا آگاهى بيشتر و تجارب فزونترى كسب كنند.
٣- هنگام بيمارى «ابوطالب» مدافع بزرگ و با شخصيّت اسلام، مشركان عرب و سردمداران مكّه كه براى او احترام خاصّى قائل بودند، به ديدنش آمدند و تصميم داشتند در اين جلسه به اصطلاح «طرح آتش بس» را با پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و مؤمنان اندك امّا پرشور اطراف او، امضاء كنند؛ و حتّى با دادن امتيازات عالى و مقامى، حضرتش را به سازش با شرك و بتپرستى بكشانند.
ابوطالب از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم تقاضا كرد كه در آن مجلس شركت كند و پيشنهاد سران قريش را خدمتش عرض كرد؛ در اين جا بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آن جمله معروف تاريخيش را فرمود:
«يا عَمَّاهْ! كَلِمَةٌ واحِدَةٌ يُعْطُونيها يَمْلِكُونَ بِهَا الْعَرَبَ، وَ يَدينُ لَهُمْ بِها الْعَجَمُ؛
اى عمو! اگر آنها در يك جمله با من موافقت كنند، بر تمام عرب حكومت خواهند كرد؛ و غير عرب نيز به آئين آنها روى مىآورند (و پايه حكومت جهانى آنها ريخته خواهد شد!)».
يكى از سران معروف شرك كه اين سخن را شنيد، آب در دهانش راه افتاد و گفت: «نَعَمْ وَ أَبيكَ، عَشْرُ كَلِماتٍ؛ (يك جمله كه سهل است) سوگند به روح پدرت (عبداللَّه) حاضريم براى رسيدن به اين هدف، ده جمله با تو موافقت كنيم! (زودتر بگو!)»
پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود:
«تَقُولُونَ لا إِلهَ الَّا اللَّهُ، وَ تَخْلَعُونَ ما تَعْبُدونَ مِنْ دُونِهِ؛